5 maart 2020

Bij een verbouwing van een vierlaagse woning in een oude binnenstad lukte het de aannemer maar niet om de buitenmuren droog te krijgen. Op het net aangebrachte stucwerk aan de binnenzijde van de woning bleven zich grote vochtplekken aftekenen. Het leek wel of warm stoken van de ruimte alleen maar meer vochtigheid in de spouwmuur veroorzaakte ook al vroor het buiten. De woning was een jaar of dertig geleden volledig nieuw opgetrokken op de plek waar daarvoor een woning was gesloopt tussen een hele rij oude stadswoningen. Het deel dat vochtig bleef, stak aan de achterzijde verder uit ten opzichte van de naastgelegen woningen. Deze buitengevel was zeer moeilijk bereikbaar door de ligging in tuinen zonder achterpad van verschillende percelen. Zou een 'lek' of vochtbrug in de spouwconstructie de oorzaak kunnen zijn? En hoe kom je daar dan achter? Nebest voerde een gefaseerde inspectie uit en kwam tot een schokkende conclusie.

Blog bouwfysische thriller spouw verduurzamen

Onderzoek in het bouwarchief van de stad leverde informatie op over het oorspronkelijke ontwerp van de woning. Dit naast de gerealiseerde woning gelegd hebbende, bleek dit, de voorgevel uitgezonderd, niet echt overeen te komen. Zowel de bestaande constructie als de detaillering week behoorlijk af van tekening. Tijdens een visuele inspectie bleken detailaansluitingen ook weinig vakkundig te zijn uitgevoerd. Afdekkers op dakranden vertoonden kieren, tegenschot en onvoldoende waterdichting. Loodslabben leken de verkeerde kant af te wateren en waterkerende opstanden ontbraken. Non-destructieve vochtmetingen aan de wand vertoonden zoals verwacht overal zeer hoge vochtigheidsgraden. Op de locatie met de hoogste vochtigheidsgraad werd een inspectie-opening vanuit de woning in het binnenblad gemaakt om toch maar eens te kijken of er sprake was van een vochtbrug. Bij destructief openen van het binnenblad werd een wonderlijke ontdekking gedaan, passend in het beeld van de kwaliteit van uitvoering van de overige bouwkundige detaillering. Bij het hakken werd direct een luchtspouw tussen binnenblad en spouwisolatie aangetroffen. De spouwankers waren daarbij voorzien van isolatieschotels om de isolatie te fixeren. Deze schotels waren aangebracht in de luchtspouw en zodoende werd de isolatie dan ook netjes tegen het buitenblad gedrukt. Met andere woorden; de spouwmuur was bouwfysisch gezien precies omgekeerd gerealiseerd! Mogelijk was de bereikbaarheid van de gevel tijdens bouw ook al een probleem en heeft de “bouwer” de gevel overhands opgetrokken en daarbij onder en boven verward…

Oppervlakte condensatie tegen het binnenblad in combinatie met gebrekkige bouwkundige detaillering zorgden zodoende voor permanent vochtige binnenmuren. Kennis van bouwtechnisch en bouwfysisch juist detailleren blijkt zowel bij realisatie, verbouw, verduurzaming en/of hersteladvies toch een  absolute must.

Voor meer van dit type speurwerk, inclusief diepgaandere bouwfysische uitleg door onze sr. bouwfysicus Patrick Van de Ven , kunnen geïnteresseerden zich de komende week nog opgeven voor onze kennissessie: Nut en noodzaak van bouwfysisch onderzoek bij verduurzaming op donderdag 12 maart 2020.